Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Ośrodek Profilaktyki , Diagnozy i Terapii Zdrowia Psychicznego w Chełmie

NASZA DZIAŁALNOŚĆ OBEJMUJE:

-treningi i warsztaty rozwoju osobistego
- terapię indywidualnę i grupowe
- poradnictwo psychologiczne
- opieka psychologiczna i psychiatryczna

spotkania

Ośrodek Profilaktyki, Diagnozy i Terapii Zdrowia Psychicznego

image01

Tel. 721-277-287 lub (82) 564-36-32
22-100 CHEŁM ul. Ogrodowa 46

Tel. 721-277-287 lub (82) 564-36-32   ul. Ogrodowa 46 22-100 Chełm

terapia alkoholowa

      NZOZ Ośrodek Profilaktyki, Diagnozy i Terapii Zdrowia Psychicznego "RODZINA" powstał w 2010 roku.

Na bazie działalności gospodarczej rozwijającej się w sposób efektywny i prężny od 2004 roku.


Zakres działalności NZOZ-u obejmuje:

-terapię indywidualną i grupową uzależnienia od alkoholu

- terapię indywidualną i grupową uzależnienia od narkotyków, leków, hazardu

- treningi i warsztaty rozwoju osobistego, umiejętności społecznych, zachowań konstruktywnych,
- poradnictwo psychologiczne dla osób z zaburzeniami zdrowia psychicznego (zaburzenia nerwicowe, depresyjne, lękowe, adaptacyjne i in.).


Kierownikiem NZOZ-u jest Małgorzata Prystupa - psycholog, specjalista psychoterapii uzależnień.


Kadrę NZOZ-u stanowią wykwalifikowani specjaliści: psychologowie, specjaliści psychoterapii uzależnienia od alkoholu i narkotyków, instruktorzy terapii uzależnień, prawnik.

pijany czlowiek

OSOBY UZALEŻNIONE OD ALKOHOLU

Uzależnienie od alkoholu jest chorobą. I jak każdą inną chorobę trzeba ją leczyć.

Istotą choroby alkoholowej jest utrata kontroli nad ilością wypijanego alkoholu oraz picie mimo nieprzyjemnych konsekwencji, które ono za sobą niesie. Alkoholik nie jest zdolny do picia alkoholu w sposób kontrolowany, nawet jeśli zagraża to jego zdrowiu, pracy czy rodzinie.


Alkoholizm może dotknąć każdego bez względu na płeć, rasę, pochodzenie społeczne. Większość alkoholików nie wyróżnia się niczym szczególnym. To nieprawda, że są to głównie ludzie marginesu - jest to tylko 3% pijących, reszta to zwykli ludzie, mający rodzinę i pracę.

Okresy przerw w piciu alkoholu nie oznaczają, że dana osoba nie jest alkoholikiem - wręcz przeciwnie - przerywanie picia alkoholu na pewien czas jest właśnie cechą alkoholizmu.


Picie alkoholu nie jest samo w sobie zagrożeniem. Niebezpieczeństwo pojawia się dopiero wtedy, kiedy zaczynamy pić w zbyt młodym wieku (młodzi ludzie mają mniejszą tolerancję na alkohol i szybciej się od niego uzależniają - dotyczy to również picia piwa) oraz zbyt dużo i zbyt często.


Ryzyko uzależnienia wzrasta, jeśli picie zaczynamy traktować jako sposób na „rozwiązywanie” własnych problemów.


***

Oto kilka przykładów przyczyn, dla których ludzie zbyt często sięgają po alkohol:


1. Dążęnie do usunięcia napięcia, aby uciec od problemów dnia codziennego, od presji i napięć związanych z samotnością, kłopotami w pracy, nudą, starzeniem się czy chorobą.


2. Dążenie do wypełnienia braków we własnym życiu, w odpowiedzi na brak przyjaźni, interesującej pracy, samorealizacji.


3. Dążenie do pokonania własnej niepewności i lęków - jako „lekarstwo” na pokonanie braku zaufania do siebie - z badań wiadomo bowiem, że wspólną cechą ludzi uzależnionych jest niedojrzałość emocjonalna.


***

Należy uświadomić sobie, że alkohol nie rozwiązuje problemów, pomaga jedynie zapomnieć na krótko o ich istnieniu, a w rzeczywistości je pogłębia i generuje nowe.



Długotrwałe nadużywanie alkoholu prowadzić może do pogorszenia się stanu zdrowia, stopniowego zaniku uczuć wyższych, konfliktów z otoczeniem, poczucia izolacji i bezsensu, degradacji moralnej i materialnej, a także wkroczenia na drogę przestępstwa.





Należy być świadomym, że:


1. Alkoholik ma zwykle gotowe (nieprawdziwe) wytłumaczenie uzasadniające „konieczność” dalszego picia - często oskarża innych za te fakt, np. złego szefa, narzekającą żonę.


2. Akceptacja tych wymówek oznacza akceptację picia.


3. Alkoholizm jest chorobą rodzinną - dotyka wszystkich jej członków, stwarzając wiele poważnych i trudnych do rozwiązania problemów, jak m.in.:


a) poczucie winy - domownicy, wskutek oskarżeń alkoholika mogą zacząć obwiniać siebie za jego uzależnienie;


b) uczucie wstydu, czego konsekwencją jest dążenie do ukrywania przed otoczeniem, ograniczanie kontaktów z innymi, co z kolei prowadzi do rezygnacji z poszukiwania pomocy i wsparcia;


c) poczucie niepewności - alkoholik staje się z czasem coraz bardziej nieprzewidywalny, lekceważy potrzeby emocjonalne innych, stwarzając tym samym stan braku poczucia bezpieczeństwa;


d) problemy wychowawcze związane z dziećmi, które przestają się bowiem liczyć z alkoholikiem, a często także z drugim z rodziców za to, że nie potrafi rozwiązać problemu alkoholizmu w rodzinie. Brak oparcia w rodzicach, życie w ciągłym stresie może powodować nasilające się stopniowo problemy szkolne, trudności wychowawcze i skłonność do różnego rodzaju agresywnych i destrukcyjnych zachowań;


e) problemy materialne;


f) urazy emocjonalne związane z używaniem przemocy fizycznej, czego następstwem mogą być stany lękowe, utrzymujące się czasami przez całe życie, nerwice, izolowane objawy psychosomatyczne, jak bóle głowy, zaburzenia układu krążenia czy przewodu pokarmowego.


***


Proces wychodzenia z uzależnienia jest długotrwały, wymaga intensywnej pracy ze strony alkoholika i jego rodziny, ale jest możliwy.


Osoba uzalezniona musi jednak sama zdecydować o swojej przyszłości. Nikt, nie zrobi nic bez Niej i za Nią. Nie istnieją cudowne tabletki, ani proste sposoby pozbycia sie tej choroby, ani psychologiczne sztuczki. Osoba chora potrzebuje rzetelnej wiedzy o chorobie i konkretnych sposobów na niepicie i dobre samopoczucie, sam ich nie wymyśli.


Gdy już podejmie decyzję o leczeniu ma ono się stać najważniejszą sprawą w Jej życiu.

By, osiągnąć dobry efekt leczenia osoba uzalezniona musi być konsekwentnya trzymać się jasnych zasad określonych przez ośrodek leczący. W każdym momencie rozwoju choroby mozna i trzeba się leczyć.

***

OFERTA NZOZ RODZINA DLA OSÓB UZALEZNIONYCH OD ALKOHOLU:


- terapia indywidualna z pacjentem uzaleznionym, prowadzona przez specjalistów psychoterapii uzaleznień (M. Prystupa, A. Nowosad, I. Mialik)

- terapia grupowa, prowadzona przez specjalistów psychoterapii uzaleznień (A. Nowosad)

- zajęcia psychoedykacyjne w grupie i kontakcie indywidualnym, prowadzone przez instruktora terapii uzaleznień (M. Stasiuk),

- warsztaty After Care,

- obozy terapeutyczne.

alkoholik

DOROŚLI CZŁONKOWIE RODZIN ALKOHOLOWYCH / OSOBY WSPÓŁUZALEŻNIONE

Współuzależnienie można określić jako utrwaloną formę funkcjonowania w długotrwałej, trudnej i niszczącej sytuacji życiowej, związanej z patologicznymi zachowaniami partnera. Ogranicza ona w istotny sposób swobodę wyboru postępowania, prowadzącą do pogorszenia stanu i utrudnia zmianę położenia na lepsze. Jest to bardzo głębokie uwikłanie się w chorobę alkoholową osób dorosłych związanych z osobą nadużywającą alkoholu i zdominowanie życia osób współuzależnionych od tej osoby.



Jeżeli w podstawowej jednostce jaką jest rodzina, jedna z osób popadła w uzależnienie od alkoholu całość funkcjonowania rodziny i spełniania przez nią podstawowych funkcji jest zagrożona, a nawet w dużym stopniu uniemożliwiona. Klimat takiej rodziny diametralnie różny jest od rodziny zdrowej, ponieważ w przypadku wszystkich jej członków, pojawiają się niezdrowe uczucia i zachowania, które mają pomóc członkom rodziny przystosować się do zaistniałej sytuacji.



W rodzinie z problemem alkoholowym pojawia się gniew, smutek, poczucie krzywdy i możliwe poczucie współodpowiedzialności za postępowanie alkoholika. Te zaś mogą prowadzić osoby dorosłe, a więc współmałżonków lub rodziców osoby uzależnionej do współuzależnienia. Jego powstaniu sprzyja silna zależność emocjonalna i materialna od osoby z problemem alkoholowym, słaba sytuacja zawodowa osoby współuzależnionej, izolacja rodziny, a także nacisk środowiska np. na utrzymanie rodziny za wszelką cenę, a także charakter osoby i to co wnosi ona w związek, i zmiany jakie zachodzą w psychice osoby współuzależnionej na skutek zachodzących w rodzinie zdarzeń.



Osoby współuzależnione koncentrują się na partnerze z problemem alkoholowym z pominięciem własnych potrzeb. Z powodu problemu alkoholowego u uzależnionego członka rodziny osoba współuzależniona na co dzień żyje z poczuciem niepewności, wstydu, zagrożenia, beznadziejności i ogólnego chaosu, a więc w permanentnym stresie. W sytuacji tej nie potrafi często zorientować się w swoich własnych pragnieniach ponieważ pozostawia je na moment kiedy problem alkoholowy zniknie, a w między czasie skupiając wszystkie swoje wysiłki na osobie uzależnionej i pomocy jej.



Osoba współuzależniona obsesyjnie myśli o problemie alkoholika i próbuje zająć odpowiednią do zaistniałej sytuacji wg siebie postawę. W rzeczywistości w postawie osoby współuzależnionej możemy wyróżnić kilka zachowań z których podstawowym jest obsesyjne myślenie o piciu osoby uzależnionej i koncentracja na nim wszystkich swoich myśli, uczuć i działań. Prowadzi to do poczucia współodpowiedzialności za osobę nadużywającą alkohol, pilnowanie jej na każdym kroku, chowanie alkoholu i myślenie wciąż gdzie alkohol mogła schować uzależniona osoba. Także obarczanie siebie winą za niedopilnowanie kiedy osoba uzależniona znów się napije. Drugim ważnym zachowaniem osoby współuzależnionej jest nieustanna huśtawka emocjonalna, od euforii i pewności, że problem da się zwyciężyć, i wiary we wszystkie przyrzeczenia alkoholika dotyczące jego poprawy, po skrajny pesymizm i poczucie beznadziejności oraz niemożliwości wyjścia z obecnej sytuacji.



Osoba współuzależniona może na zmianę prowokować kłótnie z alkoholikiem i popadać w dłuższe okresy letargu i obojętności. Na co dzień cechuje ją obojętność w stosunku do siebie i tego co się z nią samą stanie. Na zewnątrz osoba współuzależniona stara się jak najbardziej maskować i bagatelizować problem, także w stosunku do samej siebie poszukuje wyjaśnień problemu, a także jego wagi i często bagatelizuje zachowania alkoholika lub też próbuje znaleźć dla nich racjonalne wyjaśnienie. Z lęku przed opuszczeniem i utratą alkoholika osoba taka rezygnuje z pokazywania własnych uczuć, szczególnie złości i obaw zarówno alkoholikowi jak i pozostałym osobom, a jednocześnie pragnie i oczekuje pomocy ze strony innych osób.



W zachowaniu osoby współuzależnionej można zauważyć trzy schematy: nieudane próby rozwiązania sytuacji, nieudane próby wycofania się z sytuacji i szkodliwe dla osoby współuzależnionej sposoby przystosowania się do sytuacji.


Współuzależnienie prowadzi do bardzo głębokich i trwałych zmian w sferze poznawczej, emocjonalnej i w strukturze „ja” osoby współuzależnionej dlatego terapia takiej osoby jest bardzo trudna.



Pierwszym krokiem jest uświadomienie osobie współuzależnionej jej problemu, następnie dopiero rozpoznanie źródeł zachowań destrukcyjnych osoby współuzależnionej i próba ich zmiany, a także zmiany nastawienia osoby współuzależnionej do „konieczności” trwania związku w którym się ona znajduje.



____________
Na podstawie:
Dorota Chlebio-Abed, Pierwotna profilaktyka uzależnienia od alkoholu, Katowice 2000.
Jan Strelau, "Psychologia Tom 3". Podręcznik akademicki, Gdańsk 2000.


***


OFERTA NZOZ RODZINA DLA CZŁONKÓW RODZIN ALKOHOLOWYCH:

- terapia indywidualna z pacjentem, prowadzona przez specjalistów psychoterapii uzaleznień (M. Prystupa, A. Nowosad, I. Mialik , M. Jarmuła)

- terapia grupowa, prowadzona przez specjalistów psychoterapii uzaleznień (M. Jarmuła)

- zajęcia psychoedykacyjne w grupie i kontakcie indywidualnym, prowadzone przez instruktora terapii uzaleznień (M. Stasiuk),

- warsztaty psychologiczne i treningi umiejetnosci,

- obozy terapeutyczne.

smutne dziecko

DOROSŁE DZIECI ALKOHOLIKÓW

DDA to skrót oznaczający Dorosłe Dzieci Alkoholików. Dorosłe Dzieci Alkoholików to osoby, które dorastały w rodzinach dysfunkcyjnych, rodzinach z problemem alkoholowym i rodziny te wypaczyły w znaczny sposób ich pogląd na świat i na siebie samych. Z zewnątrz DDA wyglądają tak samo jak każdy, mimo jednak iż są ludźmi dorosłymi w wielu przypadkach zachowują się jak w okresie dziecinstwa.


Często nie są w stanie określić swojej tożsamości, a dobre samopoczucie zawdzięczają nieskutecznym zachowaniom takim jak nadużywanie innych ludzi, seks, substancje odurzające, mania posiadania, mania sukcesu, pieniądze itp. Często DDA uruchamiają różnorodne formy autodestrukcji m.in. odmawianie sobie praw, gotowości do bardzo surowego, a nawet okrutnego oceniania siebie, wchodzenie w rolę ofiary, trwanie w toksycznych związkach, myśli i próby samobójcze, skłonność do popadania w uzależnienia, choroby psychosomatyczne, zaburzenia łaknienia DDA pozwalają żeby świat zewnętrzny i inni ludzie wpływali i kształtowali ich myślenie o sobie, wartości, działania i szczęście.

Dorosłe dzieci alkoholików bardzo często nie zdają sobie sprawy z powiązania swoich problemów z sytuacją w ich domu rodzinnym.

Dorosłe Dzieci Alkoholików w swoim życiu doświadczają różnorodnych i złożonych problemów związanych z ich funkcjonowaniem emocjonalnym, kontaktami z innymi, radzeniem sobie w trudnych sytuacjach. Większość z nich doświadcza pewnego poczucia niedostosowania, odmienności, nieatrakcyjności, bezwartościowości, i towarzyszącej temu obawy przed zdemaskowaniem i odrzuceniem. Spora część z nich sama zaczyna pić, albo wiąże się z osobą uzależnioną.

Bardzo duża część DDA to osoby samotne, albo mające za sobą nieudane małżeństwa. Bardzo trudno im zbudować swoją rodzinę ponieważ mają mnóstwo obaw związanych z swoim przyszłym życiem rodzinnym. Boją się powtórzyć model rodziny w którym sami wyrastali. Czasem żywią przekonanie że małżeństwo oznacza wzajemne krzywdzenie się. Boją się bliskości ponieważ wiążą ją ze zranieniem. Ich własne małżeństwa często nie pokrywają pragnień i marzeń które z nimi wiążą i czują się z nich niezadowoleni. Trudno im także rozmawiać z partnerem o swoich obawach, odczuciach i marzeniach. DDA miewają bardzo trudne relacje z własnymi dziećmi, nie radzą sobie oni w roli rodzica. Często w kontakcie z dziećmi wracają ich wspomnienia z dzieciństwa. Obawiają się też, że skrzywdzą swoje dzieci tak jak sami zostali skrzywdzeni. Mają świadomość, że dziecko nie zawiniło, a jednak w niektórych rodzi się agresja i złość w stosunku do swoich dzieci. Z tego powodu duża część z DDA nie decyduje się na dzieci w ogóle, albo robi to bardzo późno.

Problemy z własnym życiem DDA są związane często z tym, że oni sami są bardzo mocno związani z swoimi rodzicami, mimo iż kontakt ten nie zawsze jest pozytywny. Kiedy wyprowadzą się z domu niechętnie pojawiają się tam w odwiedzinach i bywa dla nich przerażająca myśl o opiece nad rodzicami kiedy Ci zniedołężnieją. Tym co wiążę ich bardzo mocno z rodziną, to wspólna walka z alkoholem, w której obowiązuje bezwzględna lojalność.




Mimo wszelkich problemów wewnętrznych DDA często bardzo dobrze radzą sobie w życiu zawodowym. Ich największe problemy wiążą się z kontaktami z innymi ludźmi, ale nie z pokonywaniem problemów. W pracy, gdzie mają jasno określone swoje role i zadania okazują się osobami bardzo sprawnymi, odpowiedzialnymi i konsekwentnymi. Nie boją się podejmowania ryzykownych zadań i nie porzucają ich łatwo, chętnie też zdobywają nowe umiejętności i pogłębiają swoje kompetencje. Przy tej sprawności jednak są mało wymagający, i nie poproszą pierwsi od podwyżkę, ponieważ mają głęboko zakorzenione poczucie że sami są gorsi od innych, mimo iż większość z nich ma wyższe, lub co najmniej średnie wykształcenie. Ich wewnętrznego przekonania że życie stawia wiele bardzo trudnych wyzwań z którymi sobie nie poradzą, nie zmienia nawet to, że w rzeczywistości z wieloma sprawami radzą sobie znacznie lepiej niż inni. Najlepiej radzą sobie w zawodach czy zajęciach, w których ich nieufność, wysokie wymagania, gotowość do ryzyka i ciągła potrzeba kontrolowania stały się atutami
Najważniejsze dla DDA jest wyjście z izolacji, znalezienie się wśród osób, które z racji podobnych przeżyć potrafią zrozumieć lęk, cierpienie i gniew nagromadzone w dzieciństwie. Muszą wrócić do złej przeszłości, żeby nie reagować na to, co się dzieje teraz, tak samo jak kiedyś. Na terapię zwykle zgłaszają się DDA ok. 30 – 45 roku życia. Niestety grupa tych którzy podejmują terapię jest stosunkowo niewielka. Wynika to także z tego że dotąd niewiele jest zajmujących się tym placówek.


Aktualne informacje gdzie można znaleźć spotkania grup DDA znajdują się tutaj: Grupy DDA


Opracowane na podstawie materiałów z nieoficjalnej strony DDA – www.dda.pl


***


OFERTA NZOZ RODZINA DLA OSÓB Z SYNDROMEM DDA:

- terapia indywidualna z pacjentem, prowadzona przez specjalistów psychoterapii uzaleznień (M. Prystupa, A. Nowosad, I. Mialik , M. Jarmuła)

- terapia grupowa, prowadzona przez specjalistów psychoterapii uzaleznień (M. Jarmuła)

- warsztaty psychologiczne i treningi umiejętności,

- zajęcia psychoedykacyjne w grupie i kontakcie indywidualnym, prowadzone przez instruktora terapii uzaleznień (M. Stasiuk),

- obozy terapeutyczne.

narkotyki

OSOBY EKSPERYMENTUJACE Z NARKOTYKAMI LUB UZALEZNIONE OD NARKOTYKÓW ORAZ CZŁONKOWIE ICH RODZIN

Narkotyki to jedne z najgroźniejszych substancji dla naszego organizmu. Powodują ból fizyczny i psychiczny, wyniszczają organizm, prowadzą do przedwczesnej śmierci i chorób zakaźnych. Bardzo trudno wyjść z tego uzależnienia.


Bardzo łatwo wpaść w narkotyki – wystarczy spróbować, a potem kolejny raz, i kolejny. W ten sposób osoba powoli się uzależnia, przyjmując coraz to większe dawki substancji. Sięga też po coraz cięższe narkotyki, powodujące groźne zmiany w organizmie.


Uzależnić się może każdy. Dorosły, czy dziecko – bez znaczenia.


***


Istnieje kilka umownych poziomów intensywności kontaktu z narkotykami. Można wyróżnić kolejne etapy kontaktu z nimi, od samej inicjacji aż do zaawansowanego uzależnienia.



1. Inicjacja


Ten pierwszy etap mają za sobą zarówno osoby, które chociaż raz czegoś spróbowały, jak i te, które nabywają kolejnych doświadczeń z „braniem”.




2. Etap eksperymentowania



Część osób może poprzestać na jednokrotnym lub kilkakrotnym spróbowaniu danej substancji psychoaktywnej, inni z kolei mogą kontynuować swoje doświadczenia i wejść w kolejny etap „eksperymentowania” z narkotykami. Faza ta obejmuje pewien motyw poznawczy, czyli chęć sprawdzenia jak działa dany narkotyk, jakie wywołuje skutki. Jeżeli u danej osoby ciekawość i chęć eksperymentowania jest silniejsza niż pewne racjonalne przesłanki i argumenty, może to oznaczać, iż ma ona pewne kłopoty w sferze emocji, które zyskują kontrolę nad jej postępowaniem.




Dla części osób etap eksperymentowania może być ostatnim etapem użytkowania narkotyków i zakończyć się całkowitym zerwaniem kontaktu z nimi. Taki efekt może wywołać uświadomienie sobie związanych z nimi niebezpieczeństw oraz niespełnieniem pewnych oczekiwań, które były przyczyną eksperymentów. Osoby, które nie rezygnują z nich, wchodzą w kolejną fazę, którą można nazwać fazą używania substancji.



3. Etap używania i nadużywania substancji



Zdaniem wielu specjalistów w przypadku narkotyków, zwłaszcza tych silnych w ogóle nie można mówić o fazie używania, gdyż praktycznie każde ich „użycie” już stanowi nadużycie. O nieproblemowym „używaniu” narkotyków mówią zazwyczaj osoby je zażywające lub osoby z ich najbliższego otoczenia, stosujące mechanizmy obronne i próbujące bagatelizować związane z tym ryzyko.



W odniesieniu do niektórych narkotyków, np. marihuany funkcjonuje znacznie większa tolerancja i pogląd zakładający istnienie etapu nieszkodliwego jej używania ma znacznie więcej zwolenników.



Wejście w fazę nadużywania substancji psychoaktywnej oznacza pojawienie się określonych konsekwencji przyjmowania narkotyku, a więc różnego rodzaju problemów w szkole, w pracy, w domu, w życiu rodzinnym czy osobistym. Etap ten oznacza już takie używanie narkotyku, które bardziej zwraca uwagę otoczenia, coraz trudniej jest je ukryć i które przynosi coraz więcej negatywnych konsekwencji.



4. Etap uzależnienia



Kolejnym etapem następującym po fazie nadużywania narkotyku jest już uzależnienie. WHO definiuje je jako „psychiczny, a niekiedy fizyczny stan wynikający z interakcji między żywym organizmem a lekiem, charakteryzujący się zmianami zachowania i innymi reakcjami, do których należy konieczność przyjmowania leku w sposób ciągły lub okresowy, w celu doświadczenia jego wpływu na psychikę, a niekiedy by uniknąć przykrych objawów towarzyszących brakowi leku. Tolerancja może wystąpić, ale nie musi. Osoba może być uzależniona od więcej niż jednej substancji”.



***


Spośród grupy osób eksperymentujących z różnego rodzaju narkotykami wyłania się mniejsza podgrupa tych, którzy przechodzą do bardziej regularnego używania substancji i następnie - do zaawansowanego uzależnienia. U niektórych doświadczenia z narkotykami kończą się na pierwszym czy kolenym etapie ich używania, inicjacja nie koniecznie musi skończyć się wpadnięcia w nałóg.



Osoby, które na pewnym etapie swojego życia przyjmowały jakieś narkotyki, nawet będące już na etapie ich „używania” lub "nadużywania" mogą przez jakiś czas utrzymywać się na tym etapie, mogą się z niego w pewnym momencie wycofać i całkowicie zrezygnować z dalszych doświadczeń, lub też zwiększać ilość i częstotliwość przyjmowanych środków, co może prowadzić do wielodniowych „ciągów”, których konsekwencją jest głębokie uzależnienie. Z czasem każda próba przerwania takiego ciągu skutkuje bardzo przykrymi dolegliwościami, zarówno natury fizycznej, jak i psychicznej. Pewne objawy abstynencyjne są sygnałem pojawienia się uzależnienia fizycznego.



***


OFERTA NZOZ RODZINA DLA OSÓB UZALEŻNIONYCH O:D NARKOTYKÓW I CZŁONKÓW ICH RODZIN:

- terapia indywidualna z pacjentem, prowadzona przez specjalistów psychoterapii uzaleznień (M. Prystupa, B. Gałęza)
- warsztaty psychologiczne i treningi umiejetnosci.

stop narkotykom

Krajowe Biuro do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii- realizowane zadania współfinansowane ze środków Krajowego Biura do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii

Krajowe Biuro do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii jest instytucją, której celem działania jest wdrażanie i koordynowanie krajowej polityki przeciwdziałania narkomanii, ukierunkowanej na ograniczanie używania środków odurzających i substancji psychotropowych, w tym poprzez realizację zadań zleconych dla organizacji pozarządowych. Stowarzyszenie Integracji Rodzin PRZYSTAŃ realizuje zadania, współfinansowane ze środków Krajowego Biura do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii od roku 2014.




ROK 2014


Zadanie: Programy profilaktyki wskazującej dla osób używających narkotyków

Nazwa własna zadania : Programy na rzecz osób zagrożonych uzależnieniem, używających szkodliwie lub uzależnionych od substancji psychoaktywnych nielegalnych.

Okres realizacji zadania : 15.01.2014-15.12.2014

Zadanie skierowane do osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych nielegalnych , osób zagrożonych uzależnieniem lub używających szkodliwie zarówno z terenu Miasta Chełm jak i z terenu powiatu chełmskiego.

ROK 2015


Zadanie 1: Programy profilaktyki wskazującej dla osób używających narkotyków

Nazwa własna zadania: Programy na rzecz osób zagrożonych uzależnieniem od substancji psychoaktywnych nielegalnych, używających szkodliwie lub okazjonalnie z terenu Miasta Chełm i powiatu chełmskiego.

Okres realizacji zadania: 15.01.2015-15.12.2015

Zadanie skierowane do osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych nielegalnych , osób zagrożonych uzależnieniem lub używających szkodliwie zarówno z terenu Miasta Chełm jak i z terenu powiatu chełmskiego.

Zadanie 2: Programy postrehabilitacyjne adresowane do osób po ukończonym procesie leczenia

Nazwa własna zadania: Program Intensywnego Dalszego Zdrowienia dla zdrowiejących osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych nielegalnych po ukończonym programie terapii uzależnień , ich bliskich i rodzin.

Okres realizacji zadania: 15.01.2015-15.12.2015

Zadanie skierowane do osób z terenu Miasta Chełm jak i z terenu powiatu chełmskiego oraz całego województwa lubelskiego, w szczególności:
-Osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych nielegalnych po ukończonym podstawowym programie terapii uzależnień
- działania projektowe oferują im specjalistyczne formy psychoterapii behawioralno-poznawczej, skoncentrowanej na źródle problemu lub uzależnienia, a więc na zaburzeniach pierwotnych, takich jak: defekty w strukturze osobowości,depresje, zaburzenia osobowości, zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, dostarczy możliwości wyrównywania deficytów w obszarach umiejętności społecznych (komunikacja, autoprezentacja, rozwiązywanie konfliktów, umiejętności rodzicielskich itp.)
- Członków rodzin osób z uzależnieniem od substancji psychoaktywnych nielegalnych oraz rodzin, o których wiadomo, że w ich strukturach jest osoba uzależniona nieobjęta dostępnym systemem wsparcia. Projekt zakłada wyrównywanie deficytów strukturalnych i funkcjonalnych wynikających z problemu uzależnienia przynajmniej jednego z członków rodziny.

ROK 2016


Zadanie 1: Programy profilaktyki wskazującej dla osób używających narkotyków

Nazwa własna zadania: „Chcę żyć lepiej!“- program profilaktyczno-pomocowy na rzecz osób zagrożonych uzależnieniem od substancji psychoaktywnych nielegalnych, używających szkodliwie lub okazjonalnie z terenu Miasta Chełm i powiatu chełmskiego.

Okres realizacji zadania: 04.01.2016-31.12.2016

Zadanie skierowane do osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych nielegalnych , osób zagrożonych uzależnieniem lub używających szkodliwie zarówno z terenu Miasta Chełm jak i z terenu powiatu chełmskiego.

Zadanie 2: Programy postrehabilitacyjne adresowane do osób po ukończonym procesie leczenia.

Nazwa własna zadania: FENIKS- postrehabilitacyjny program Dalszego Zdrowienia skierowany do osób po ukończonym programie leczenia , ich bliskich i rodzin.

Okres realizacji zadania: 04.01.2016-31.12.2016

Zadanie skierowane do osób z terenu Miasta Chełm jak i z terenu powiatu chełmskiego oraz całego województwa lubelskiego, w szczególności:
-Osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych nielegalnych po ukończonym podstawowym programie terapii uzależnień- działania projektowe oferują im specjalistyczne formy psychoterapii behawioralno-poznawczej, skoncentrowanej na źródle problemu lub uzależnienia, a więc na zaburzeniach pierwotnych, takich jak: defekty w strukturze osobowości,depresje, zaburzenia osobowości, zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, dostarczy możliwości wyrównywania deficytów w obszarach umiejętności społecznych (komunikacja, autoprezentacja, rozwiązywanie konfliktów, umiejętności rodzicielskich itp.)
- Członków rodzin osób z uzależnieniem od substancji psychoaktywnych nielegalnych oraz rodzin, o których wiadomo, że w ich strukturach jest osoba uzależniona nieobjęta dostępnym systemem wsparcia. Projekt zakłada wyrównywanie deficytów strukturalnych i funkcjonalnych wynikających z problemu uzależnienia przynajmniej jednego z członków rodziny.

Zadanie 3: Program CANDIS adresowany do problemowych użytkowników narkotyków.

Nazwa własna zadania: Realizacja programu CANDIS dla problemowych użytkowników narkotyków z terenu miasta Chełm i powiatu chełmskiego.

Okres realizacji zadania: 04.01.2016-31.12.2016

Zadanie skierowane do osób z terenu Miasta Chełm jak i z terenu powiatu chełmskiego powyżej 16 roku życia, które chcą ograniczyć lub zrezygnować z używania konopi.

Aktualności:

06
Luty
2014

Zapraszamy na kolonie w Mrzeżynie

Stowarzyszenie Integracji Rodzin „PRZYSTAŃ” organizuje KOLONIE LETNIE DLA DZIECI I MŁODZIEŻY NAD MORZEM - MRZEŻYNO w terminie: 26.07.2012 - 08.08.2012 r.

CENA KOLONII: 1100 zł

Cena zawiera:
- przejazd PKP
- noclegi oraz pełne wyżywienie (4 X dziennie)
- wycieczkę autokarową do Kołobrzegu
- Western City (gry i zabawy w wigwamie, strzelanie z łuku, przejażdżki bryczką, konno, zwiedzanie mini zoo, ujeżdżanie byka, wizyta w Saloonie, pokazy)
- opiekę ratownika morskiego
- wycieczkę do Wolińskiego Parku Narodowego (Trzebiatów, Niechorze-latarnia, Trzęsacz - kościół, Dziwnów, żubrowisko, Międzyzdroje - promenada, molo, Świnoujście - przeprawa, latarnia, port, Wapnica - jezioro, wzgórza Lubińskie i Wolińskie)
- rejs statkiem po morzu
- zajęcia sportowo - rekreacyjne
- ubezpieczenie NNW
- opiekę kadry pedagogicznej stowarzyszenia
- opiekę medyczną

Zapisy na kolonie:
M. Stasiuk - 607 973 789
A. Buta – 602 257 142

Serdecznie zapraszamy chętnych!

20
Maj
2014

Obozy terapeutyczne dla osób uzależnionych w Nałęczowie

Stowarzyszenie Integracji Rodzin PRZYSTAŃ we współpracy z NZOZ RODZINA organizuje obozy terapeutyczne dla osób uzaleznionych w Nałęczowie. Serdecznie zapraszamy do udziały w obozach.

Zapisy na obóz bezposrednio w NZOZ RODZINA, ul. Ogrodowa 46 lub telefonicznie w rejestracji NZOZ: 82 564 36 32.


Turnusy będą odbywały się w Willi Aniela w Nałęczowie. Willa Aniela jest dostosowana do potrzeb zadania - mieścił się tam Krajowy Ośrodek Apostolstwa Ruchu Trzeźwości im. Św. Maksymiliana Kolbe. Obecnie jest to własność prywatna. Willa posiada salę terapii grupowej, sale terapii indywidualnej, pokoje 2-3 osobowe do zakwaterowania beneficjentów zadania (z doprowadzeniem do każdej sali ciepłej wody), dostosowane pełne węzły sanitarne. Willa otoczona jest dużym ogrodem.


Okres realizacji zadania publicznego :


Odbędą się 2 obozy terapeutyczne obejmujące następujące programy warsztatowe: I. Obóz terapeutyczny w terminie 13-17 sierpień 2011 roku - blok pracy nad rozbrajaniem psychologicznych mechanizmów uzależnienia. II. Obóz terapeutyczny w terminie 8-12 października 2011 roku - blok pracy nad radzeniem sobie z głodem alkoholowym i nawrotem w chorobie alkoholowej.


Opis zadania publicznego:


W ramach turnusów terapeutycznych oferent zapewnia pełny program terapeutyczny oraz konsultacje psychologiczne indywidualne oraz konsultacje psychiatryczne, co najmniej 1x dla każdego uczestnika turnusu i w razie potrzeby z przyczyn stanu zdrowia.


Obozy terapeutyczne zakładają następujące formy pracy warsztatowej:


WARSZTATY TERAPEUTYCZNO-ROZWOJOWE


- treningi umiejętności TUS, autorskie programy dalszego zdrowienia) dla osób uzależnionych - treningi rozwoju osobistego

Celem warsztatów jest objęcie specjalistyczną pomocą i niwelowanie dysfunkcji wynikających z uzależnienia oraz wspieranie procesu trzeźwienia. Warsztaty będą odbywały się w formie warsztatów stacjonarnych w Nałęczowie. Warsztaty prowadzone będą przez specjalistów (psycholog, specjalista psychoterapii uzależnień - mgr Iwona Mialik, mgr Małgorzata Prystupa). Warsztaty mają służyć radzeniu sobie z głodem alkoholu i nawrotem choroby, podniesieniu świadomości uczestników na temat posiadanych wiadomości, wzmocnieniu już posiadanych przez beneficjentów projektu i nabyciu nowych, bardziej konstruktywnych umiejętności, uruchamianiu posiadanych zasobów, mocnych stron, poszerzeniu wglądu w pierwotne problemy intrapsychiczne, konflikty wewnętrzne będące przyczyną bierności, poczucia bezradności w kontekście wychodzenia z sytuacji kryzysowej czy wykluczenia społecznego.